آموزش کامپیوتر ، اینترنت و اخبار کامپیوتر و آی تی

آخرين نوشته ها »

محققان نمونه اولیه‌ای از اسپیکر تاشوی انعطاف‌پذیر FLYM را با ضخامت ۲۵ میلی‌متر طراحی کردند.

به گزارش تست وب و به نقل از ایسنا،  این اسپیکر تاشو، حداکثر انعطاف‌پذیری و کارایی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد و از پوشش صدای مناسبی برخوردار است.

مشاهده ی ادامه مطلب »

شاید بیشتر شما عکاس حرفه‌ای نباشید اما می‌توانید با استفاده از این روش‌ها عکس‌های بهتری با اسمارت فون خود بگیرید.
به گزارش ایستگاه تست وب به نقل از خبرآنلاین، در حال حاضر بیشتر اسمارت فون‌ها کیفیت دوربینی برابر یا کمی پایین‌تر از دوربین‌های دیجیتال دارند بنابراین لزومی ندارد که برای عکس گرفتن دو دستگاه مختلف را با خود حمل کنید. در اینجا راهنمایی‌هایی را به شما ارائه می‌دهیم که بتوانید با اسمارت‌فون عکس‌های خوبی بگیرید.

مشاهده ی ادامه مطلب »

2878

از این مجموعه ۸ پردازنده متعلق به سرورهای Xeon E5-4600 بوده و با استفاده از آنها ظرفیت حافظه سرورهای یاد شده افزایش می‌یابد.

مشاهده ی ادامه مطلب »

وال استریت ژورنال در گزارش روز گذشته خود گفته است که گوگل برای پشتیبانی و عرضه بهتر سیستم عامل بعدی خود که با نام اندروید ۵‪.‬۰ یا جیلی بیلی شناخته می شود، قصد دارد روال مرسوم عرضه یک اسمارت فون با برند NEXUS را کنار گذاشته و جیلی بیلی را به طور همزمان بر روی ۵ اسمارت فون از ۵ شرکت موبایل ساز مختلف عرضه کند.

مشاهده ی ادامه مطلب »

افراد زیادی که با کامپیوتر سر وکار دارند دو اصطلاح BIOS  (که مخفف basic input/output system است) و CMOS (که مخفف complementary metal oxide semiconductor است) را با هم اشتباه می گیرند و به یک معنا به کار می برند. البته این دو به هم مرتبطند ولی دو جزء مشخص و مجزا از هم هستند که وجودشان برای کامپیوتر ضروری است.  BIOS  برنامه ای است که یک کامپیوتر را استارت می کند، در حالیکه CMOS جایی است که برنامه BIOS اطلاعات و جزئیات مورد نیازش از قبیل تاریخ، زمان و تنظیمات سیستم را ذخیره می کند.

BIOS یک برنامه کوچک است که کنترل سیستم را از زمانیکه کامپیوتر روشن می شود تا زمانیکه سیستم عامل کنترل را بدست می گیرد در اختیار دارد. BIOS یک Firm ware (برنامه ای که در حافظه فقط خواندنی ROM قرار دارد) است.

CMOS یک نوع تکنولوژی از حافظه است که می تواند تنظیمات مورد نیازش را برای راه اندازی کامپیوتر در خود ذخیره کند. و در صورت نیاز کاربر می تواند اطلاعات یا تنظیماتی را اصلاح کند. BIOS کامپیوتر قطعاتی مانند فلاپی دیسک درایو و هارد دیسک و سرعت کلاک سخت افزاری را کنترل و راه اندازی می کند.اما پارامترهای خاصی برای راه اندازی کامپیوتر مورد نیاز است که باید در جایی ذخیره و نگهداری شود. اینجا همان حافظه CMOS است و برنامه BIOS هر بار برای انجام وظایف خود از این اطلاعات استفاده می کند. بنابراین مشاهده می کنید که این دو به هم مرتبطند ولی دو واحد جداگانه هستند.

 

اگر از لپ تاپ خود به خوبی مراقبت کنید بدون شک عمر مفید آن بیشتر خواهد شد و کمتر لنگ تعمیر آن خواهید شد. کل کار هایی را که باید انجام دهید را در ۵ روش ساده و کاربردی برای خوانندگان خلاصه کرده ایم تا مورد استفاده دوستان عزیز قرار گیرد.

۱- از یک سطح صاف و سخت استفاده کنید. لپ تاپ کامپیوتری بسیار جمع و جور و کوچک است، که فضای خالی کمی بین قطعات با یکدیگر و با بدنه وجود دارد. بنابراین بیشتر گرمای تولید شده توسط این تجهیزات باید از زیر و اطراف بدنه لپ تاپ خارج شود. بنابراین اگر سطح زیر لپ تاپ صاف و سخت باشد. فضای کافی برای تهویه هوای گرم وجود دارد. بعضی افراد عادت دارند با لپ تاپ در رختخواب کار کنند ولی با قرار دادن آن بر روی تشک نرم نه تنها همین مسیر محدود برای تهویه هوای گرم مسدود می شود بلکه خاصیت عایقی رختخواب سبب می شود سطح زیرین لپ تاپ شما به شدت گرم شود که این معضل می تواند صدمه جدی به لپ تاپ یا نوت بوک شما وارد کند.

۲- برای نگهداری لپ تاپ از کیف استفاده کنید. استفاده از کیف لپ تاپ بخصوص برای افرادی که زیاد مسافرت می کنند، حیاتی است. این کیف ها دارای یک لایه بالشتک و یک لایه محافظ است که از نوت بوک شما در برابر ضربه، خراشیدگی، تکان های شدید و لرزش محافظت می کند. و اگر یک کیف لپ تاپ با کیفیت و ضد آب داشته باشید در صورتیکه در زیر باران گیر بیفتید مشکل نفوذ آب را نخواهید داشت. و اگر نا خواسته لپ تاپ از دست شما بیفتد احتمال صدمه دیدن یا صدمه جدی دیدن آن بسیار کمتر است. فایده دیگر استفاده از کیف نفوذ کمتر گرد و خاک به داخل آن است بنابراین خنک کاری آن بهتر انجام خواهد گرفت. بهتر است یک پارچه یا کاور مناسب در کیف لپ تاپ خود داشته باشید و وقتی که می خواهید لپ تاپ خود را خاموش کرده مدت طولانی  روی میز رها کنید، بهتر است روی آن را بپوشانید تا گرد خاک بداخل آن نفوذ ننماید.

۳- از کولر لپ تاپ استفاده کنید. کولر لپ تاپ یک وسیله مسطح است که داخل آن فن وجود دارد و به تهویه و خنک کاری لپ تاپ کمک می کند و در زیر آن قرار می گیرد. این کولر ها تغذیه الکتریکی خود را از پورت USB لپ تاپ تامین می کنند. کولر لپ تاپ یک وسیله با قیمت مناسب است که راه حل خوبی برای مشکل اضافه دمای لپ تاپ است. برتری دیگر این روش فراهم کردن یک سطح صاف و سخت است بنابراین می توانید لپ تاپ گرانقیمت خود را در رختخواب هم بدون نگرانی استفاده کنید.

۴- اگر لپ تاپ خود را استفاده نمی کنید آن را خاموش کنید. بر خلاف کامپیوتر های رومیزی لپ تاپ ها به گونه ای طراحی نشده اند تا یک کامپیوتر دائم کار باشند. کامپیوتر شخصی شما می تواند چند هفته به طور مداوم کار کند تا مثلاً فایل های ویدیویی مورد نظر شما را از اینترنت دانلود کند. ولی لپ تاپ چنین کامپیوتری نیست. بنابراین بهتر است هر گاه از آن استفاده نمی کنید، خاموشش کنید. پیشنهادی که برای جلوگیری از روشن ماندن زیاده از حد لپ تاپ می تواند مفید واقع شود استفاده از تنظیمات Power Option در کنترل پنل ویندوز است. این قابلیت برای مدیریت مصرف انرژی مورد استفاده قرار می گیرد و شما می توانید از آن برای خاموش کردن ابتدا هارد دیسک و سپس خود لپ تاپ استفاده کنید.

۵- با لپ تاپ نخورید و نیاشامید. خوردن و آشامیدن در اطراف لپ تاپ را غدقن کنید. یا آنرا سر میز غذا نگذارید. تکه های غذا می تواند از میان کلید های صفحه کلید به داخل قطعات لپ تاپ نفوذ کند. و یک لپ تاپ کثیف که تکه های غذا به داخل آن نفوذ کرده است محل مناسبی برای لانه کردن حشرات است. و اگر نوشیدنی شما  روی لپ تاپ بریزد به احتمال زیاد صدمه جدی خواهد دید. زیرا مایعات سبب بروز اتصالی در مادربرد، هارد دیسک، پرسسور و… می شود. به این ترتیب از دست دادن اطلاعات و صدمه دائمی به قطعات مهم لپ تاپ خود را تجربه خواهید کرد. که در اکثر مواقع هزینه تعمیر آن از خرید یک لپ تاپ نو گرانتر تمام می شود.

امروزه دانش کامپیوتر آنقدر پیشرفت کرده است که می توان بدون مشکل کامپیوتر را برای مدت طولانی یا حتی به صورت ۲۴ ساعته روشن نگه داشت حتی می توان از زمان بی کاری کامپیوتر برای Update آنتی ویروس کامپیوتر و اسکن آن استفاده کرد. ولی برای روشن نگه داشتن طولانی کامپیوتر نکته هایی وجود دارد که یاد آوری انها خالی از لطف نیست

بدانید که:

  • هر بار روشن یا خاموش کردن کامپیوتر باعث تغییر دمای آن می شود. که به این تغییرات دمایی تنش هایی حرارتی گفته می شود. و از لحاظ فیزیکی می تواند آسیب پذیری هر قطعه ای را ( حتی غیر الکترونیکی ) افزایش دهد. مشکل دیگری که هنگام روشن کردن کامپیوتر وجود دارد، جرقه ای است که هنگام وصل کلید زده می شود. این جرقه های اضافه ولتاژ های نا خواسته ای ایجاد می کنند. با اینکه فیلتر هایی برای حذف این نوسانات ولتاژ وجود دارند اما همیشه مقداری از نوسانات از این فیلتر ها عبور می کنند. بنابراین اگر قرار است پس از مدت کوتاهی دوباره کامپیوتر خود را روشن کنید بهتر است اصلاً  آنرا خاموش نکنید. پس برای افزایش عمر کامپیوتر خود بهتر است از روشن و خاموش کردن های بیهوده کامپیوتر خودداری کنید.
  • هارد دیسک کامپیوتر شما می تواند با سرعت ۵۴۰۰ یا ۷۲۰۰ یا ۱۵۰۰۰ دور در دقیقه دیسک های خود را به بچرخاند. وقتی که یک کامپیوتر روشن است بیرینگ ( یا به قول عوام بلبرینگ ) آن در حال سایش است. و بد نیست بدانید هارد دیسک های امروزی به طور متوسط می توانند ۱۰۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ ساعت بدون مشکل و بدون وقفه کار کنند. کامپیوتر هایی که برای سرور ها ساخته می شوند از تکنولوژی استفاده می کنند که بتوانند هفت روز هفته را به صورت شبانه روزی کار کنند. و چکیده این تکنولوژی در کامپیوتر های شخصی استفاده شده است بنابراین بیشتر آنها می توانند برای یک دهه یا حتی بیشتر بدون مشکل کار کنند. بنابراین خیلی لازم نیست نگران هارد دیسک خود به عنوان یکی از قطعات دارای استهلاک مکانیکی نگران باشید.
  • فن CPU، منبع تغذیه، حتی کارت گرافیکی مقداری برق مصرف می کنند. اما اگر از مود ذخیره انرژی ( Power Option ) در کامپیوتر خود استفاده کنید. می توانید مصرف آنرا به میزان قابل توجهی کاهش دهید. و اگر از مانیتور CRT برای کامپیوتری که قرار است مدت طولانی روشن بماند استفاده می کنید بهتر است آنرا با یک مانیتور LCD تعویض کنید چون این مانیتورها مانند یک بخاری برقی در تابستان هستند. و نه تنها انرژی بیشتری مصرف می کنید بلکه باید برای تهویه گرمای انها هم فکری بکشید. کامپوتر هایی (مادر برد هایی ) که دارای برچسب EPA یا Energy Star هستند می توانند. به راحتی مانیتور یا هارد دیسک ( اگر برای مادربرد و CPU این عمل انجام نشود ) را در حالت خواب قرار دهند که سبب کاهش مصرف انرژی می شود و در عین حال کار خود را انجام می دهند بدون اینکه صدمه ای به به یکی از قطعات آن وارد شود.
  • مانیتور های CRT قدیمی با مشکلی مواجه بودند که اگر یک تصویر را طولانی مدت نمایش می دادند آن تصویر روی صفحه نمایش به صورت هاله باقی می ماند یا اصطلاحاً می گفتند تصویر روی صفحه نمایش سوخته است. که راه حل این مشکل استفاده از Screen Saver است. اما این مشکل در مانیتور های CRT امروزی به مراتب کمتر شده است و در مانیتور های LCD هم چنین مشکلی وجود ندارد.
  • اگر می خواهید کامپیوتر خود را برای مدت طولانی روشن بگذارید بهتر است یک محافظ در برابر صاعقه برای آن نصب کنید.
  • منبع : آموزش کامپیوتر

GALAXY S III سامسونگ کاربران را درک می کند. چیزهای کوچک، مانند روشن ماندن وقتی که به آن نگاه می کنید و حفظ ارتباط با عزیزان. این دستگاه که برای انسان ها طراحی شده است از مرزهای معمول دستگاه های هوشمند فراتر می رود و مانند شما فکر می کند و مانند شما عمل می کند تا نیازهای شما را برآورده سازد.

مشاهده ی ادامه مطلب »

Core i7 اولین پردازشگر شرکت اینتل است که مدار کنترلر حافظه را در خود دارد، خاصیتی که پردازشگرهای AMD از زمان athlon 64 دارند. این پردازشگرها مانند core2duo و core2quad بر پایه ی ساختار هسته هستند اما با چندین مورد ارتقا که کیفیت عملکرد را بالاتر می برد(ریز ساختار نهالم). این خانواده ی cpu در سه سوکت متفاوت موجود هستند: LGA1366( ساختار حافظه ی سه کاناله و باس QPI ،( LGA1156( ساختار حافظه ی دو کاناله و کنترلر PCI Express 2.0 و باس DMI) و PGA988 برای لپ تاپ ها با خصوصیاتی مثل LGA1156.

پردازشگرهای اینتل سابق براین از یک کنترلر حافظه ی خارجی استفاده می کردند که بر روی چیپ North Bridge قرار می گرفت(که معروف به هاب کترلر حافظه MCH بود). به این معنا که در CPU ها و مادربورد هایی که از این ساختار استفاده می کردند، این چیپ ست است که تعیین کننده مقدار و نوع حافظه ایست که می توان بروی کامپیوتر نصب کرد. از زمانی که CORE i7 در CPU ها بکار رفت پردازشگر و نه چیپ ست  مادربورد تعیین کننده ی  نوع تکنولوژی و مقدار حافظه ای شد که می توان بروی سیستم نصب کرد. هرچند مادربورد ممکن است محدودیت هایی را برای مقدار حافظه ی قابل نصب داشته باشد. کنترلر مجتمع حافظه ی Core i7 تنها حافظه های DDR3 را قبول می کند(تا ۶/۱ ولتاژو با واحدهای حافظه که ولتاژ بیشتری نیاز دارند کار نمی کنند و ممکن است به پردازشگر آسیب برسانند.) سوکت مدل ۱۳۶۶ ساختار سه کاناله جدید را با حافظه های DDR3-800 و ۱۰۶۶ ساپورت می کند در حالیکه سوکت های ۱۱۵۶ و ۹۸۸ ساختارهای دوکاناله استاندارد و حافظه های DDR3-800 و ۱۰۶۶ و ۱۳۳۳ را ساپورت می کنند.

ساختار سه کاناله جدید در سوکت های ۱۳۶۶ به CPU این امکان را می دهد تا در آن واحد سه واحد حافظه را برای خواندن و یا ذخیره اطلاعات داشته باشد که تعداد بیت های انتقالی در ساعت را از ۱۲۸ به ۱۹۲ افزایش می دهد. تئوری ساختار سه کاناله در مقایسه با ساختار دوکاناله ۵۰ درصد به پهنای باند در ساعت می افزاید. به طور مثال حافظه ی DDR3-1066 که دوکاناله هستند حداکثر سرعت اسمی انتقالشان ۱۷ گیگابایت بر ثانیه است اما در حافظه های سه کاناله این مقدار ۵/۲۵ گیگابایت در ثانیه است.

پردازشگرهای Core i7 سوکت ۱۳۶۶ از طریق باس جدیدی به نام QPI1 با سیستم ارتباط دارد. این باس با ۲٫۴GHz(4.8 GB/s) در Core i7 و با ۳٫۲GHz(6.4 GB) در Core i7 extreme کار می کند. در سوکت های مدل ۱۱۵۶ و ۹۸۸ پردازشگرها یک کنترلر PCI Express2.0 هم دارند که کارت گرافیک را مستقیما به  CPU متصل می کند که می تواند پهنای باند کاربردی را ارتقا بخشد. این پردازشگرها می توانند یک کارت گرافیک ۱۶X یا دو کارت گرافیک ۸X داشته باشند. از آنجا که در این مدل پردازشگرها کنترلر PCI Express 2.0 داخل cpu مجتمع هستند ، اینتل تصمیم گرفته تا یک باس کم سرعت تر به نام DMI2 بکار برد که با ۲GB/s کار میکند، تا CPUرا به چیپ ست متصل کند. این باس برای اتصال چیپ North Bridge به چیپ  south Bridge در چیپ ست قبلی اینتل است. پهنای باند کمتر مساله ای نیست و دلیل اینکه QPI پهنای باند بیشتری دارد به این علت است که  CPU را به کترلر PCI Express 2.0 در چیپ North Bridge متصل می کند و به این دلیل که در cpu های سوکت ۱۱۵۶ و ۹۸۸ این جز داخل CPU است یک باس خارجی با پهنای باند بالا نیاز نیست.

همانند پردازشگرهای AMD ساختار Core i7 هم یک سرعت ساعت پایه دارد که بقیه ساعت ها از آن گرفته می شود. برای تمام مدل ها سرعت ساعت پایه تعریف شده ۱۳۳MHz است.

این پردازشگرها یک تکنولوژی به نام توربو بوست دارند که یک ویژگی over clocking3 خودکار است. زمانیکه CPU به توان پردازش بالاتری نیاز دارد این ویژگی سرعت ساعت درونی را بالاتر از حد تعریف شده می برد.

دیگر ویژگی جالب Core i7 تکنولوژی هایپر تریدینگ است که دو پردازنده ی منطقی را به طور مساوی به هر یک از هسته ها می دهد. پنابراین از آنجا که Core i7 4 هسته ی واقعی دارد، سیستم کاربردی ۸ هسته (ترید) مجزی را می شناسد یعنی ۸ پردازنده.

قوی ترین و گران ترین مدل Core i7 مدل Extreme آن است. مهم ترین تفاوتشان افزاینده ی سرعت بدون قفل و سرعت ساعت بالاتر برای پردازش و باس QPI ( فقط سوکت مدل ۱۳۶۶).

مهم ترین ویژگی ها

  • Nehalem microarchitecture

  • 64 KB L1 cache (32 KB data + 32 KB instruction) per core

  • 256 KB L2 cache per core

  • 4 MB, 6 MB or 8 MB shared L3 cache memory

  • Dual-core or Quad-core technology

  • Hyper-Threading (HT) technology

  • Socket 1366 or 1156 on desktop models, socket 988 on laptop models

  • QPI bus running at 2.4 GHz (4.8 GB/s) or 3.2 GHz (6.4 GB/s) on socket 1366 models

  • DMI bus (2 GB/s) on socket 1156 and 988 models

  • Integrated memory controller supporting dual-channel architecture (socket 1156 and 988) or triple-channel architecture (socket 1366)

  • Support for DDR3 memories up to 1,066 MHz (socket 1366) or up to 1,333 MHz (socket 1156 and 988)

  • Integrated PCI Express 2.0 controller on socket 1156 and 988 models (one x16 lane or two x8 lanes)

  • Integrated Graphics Adapter on some mobile models

  • Turbo Boost technology

  • Virtualization technology

  • Intel EM64T technology

  • SSE4.2 instruction set

  • AES-NIS instruction set (32-nm models only)

  • Execute Disable Technology

  • Enhanced SpeedStep Technology

  • 32 nm or 45 nm manufacturing process


1. Quick path Interconnect

2. Digital Media Interface

3. فرایندی که طی آن اجزای کامپیوتر مجبور می شوند با سرعتی بالاتر از آنچه برایشان تعریف شده کار کنند.

 

رم و Dual channel

 

نحوه عملکرد رم (RAM) به گونه ای است که مانع از کارکرد کامپیوتر با بالاترین سرعت ممکن می شود. علت این است که سرعت cpu بیشتر از رم است و معمولاً برای ارسال اطلاعات به حافظه رم باید لحظاتی منتظر بماند. در طول این مدت انتظار cpu بی کار می ماند (البته این حرف کاملاً صحیح نیست ولی برای بیان منظور مناسب است). در یک کامپیوتر ایده آل رم باید به اندازه cpu سریع باشد. فن آوری Dual channel برای دو برابر کردن سرعت ارتباط بین حافظه رم و کنترلر حافظه (memory controller) ابداع شده است. که نتیجه آن افزایش سرعت و کارایی کل کامپیوتر است. در این مقاله از سلسله مقالات آموزش سخت افزار در یادبگیردات کام سعی کرده ایم شما را بیشتر با Dual channel آشنا کنیم.

قبل از اینکه درباره نحوه کار Dual channel صحبت کنیم اجازه دهید نحوه اتصال رم به سیستم را توضیح دهیم.

حافظه بوسیله مداری به نام «کنترلر حافظه» کنترل می شود. این مدار از نظر فیزیکی داخل چیپ (چیپ north bridge یا MCH که مخفف هاب کنترل حافظه است که چیپ های ساخت اینتل هستند و ویژگیهای بهتری دارند.) قرار دارند و در مورد AMD این مدار داخل cpu قرار دارد (cpu هایی مانند AMD64، Athlon 64 phenom این گونه اند ولی cpu های قدیمی تر مانند Athlon XP نحوه کاری شبیه اینتل داشتند.)

حافظه رم از طریق یک سری هادی به کنترلر حافظه متصل شده است. این هادیها به سه گروه تقسیم شده اند: اطلاعات، آدرس و کنترل. هادیهای باس اطلاعات یا دیتا اطلاعاتی را که در حال خواندن است حمل می کنند. (مثلاً اطلاعات را از رم به کنترلر حافظه و سپس cpu  انتقال می دهند.) هادیهای باس آدرس به حافظه رم می گویند دقیقاً کدام اطلاعات باید خوانده شود یا کدام اطلاعات باید ذخیره شوند. و هادی های کنترل دستوراتی را به ماژول های حافظه رم می فرستند. و می گویند چه عملیاتی درحال انجام است. به عنوان مثال می گویند این یک فرمان نوشتن (ذخیره کردن) یا یک فرمان خواند است. یک هادی مهم دیگر در باس کنترل وجود دارد و آن سیگنال کلاک (پالس ساعت) رم است که این سیگنال در کنترلر حافظه تولید می شود. در شکل زیر توضیحات بالا به سادگی قابل مشاهده است. البته این شکل براساس مدل اینتل کشیده شده است. و همانطور که گفته شد در cpu های شرکت AMD مدار کنترلر حافظه در داخلcpu قرار دارد و بنابراین باس حافظه مستقیماً و بدون واسطه از cpu می آید.

سرعت حافظه رم به فرکانس سیگنال پالس ساعت یا همان کلاک بستگی دارد این سیگنال در مادربردهای اینتل ساپورت توسط چیپ مادربرد تولید می شود و برای سیستمهای بر پایه AMD این پالس توسط cpu تولید می شود. تا هنگام نگارش این مقاله cpu های ساخت AMD از حافظه DDR3 پشتیبانی نمی کنند چون مدار کنترل حافظه ای که در داخل cpu گنجانده شده این فناوری را نمی شناسد.

اگر بخواهیم اثر پالس ساعت را روی کار حافظه بیان کنیم بهتر است مثالی بیاوریم فرض کنید کامپیوتری دارید که کنترلر حافظه آن سیگنال پالس ساعتی برابر ۶۶۷ مگاهرتز تولید می کند. (۲*۳۳۳) و رم شما DDR2-800 است در بهترین حالت رم شما با ۶۶۷ مگاهرتز کار می کند. این محدودیت فیزیکی کنترلر حافظه شماست. البته این محدودیت در cpu های AMD وجود ندارد.

ماژول های حافظه رم در دارای ظرفیت محدودی برای انتقال اطلاعات هستند امروزه این ظرفیت این باس اطلاعاتی ۶۴ بیت است. کاری که در فن آوری Dual channel انجام شده این است که پهنای باند این باس انتقال اطلاعات را از ۶۴ به ۱۲۸ بیت توسعه داده اند.


Powered by WordPress | Theme:Test Web by Navid Moghimi| TranslatorNavid Web
[رفتن به بالا ]